فاصله تان راباآدم هارعایتکنیدادمها یهو میزنن رویترمز و اون وق شما مقصری

مدتهاست که در رانیمه باز گذاشته امنه تومیایی نه خیالت میرود

عزیزترین آدما مثل پازلن اگهنباشن نه جاشون پرمیشهنه چیزی جاشونو میگیره

برف پاک کن خاطراتت بیهوده جان می کند... یادتو این سویشیشه است

  کفش های کهنه رادورنیندازیم شاید دوباره به کوچه های قدیم برگشتیم...